• Murky • Empty • Gloomy •

Music Playlist at MixPod.com

(ปิดเพลงด้านข้างด้วยจ่ะ)

*

Title: Be Drowsy
Status :: Ficlet, Oneshot
Author: Ohseungor*
Genre: Fan Fiction,Yaoi, AU, POV, Slash
Pairing :: ________ & Kwon Jiyong
Rate :: PG
beta reader :: Choi Sonji
BMG ::  김연우 (feat. Tablo) - 지금 만나러 갑니다    download

Author's note: คิกๆ (?) มาแบบลอยๆ  มาแบบไร้สติ
Other fiction: Fiction list










Be Drowsy




มีคนเคยบอกกับผมว่า  
คนที่กำลังนอนหลับ  มักมีท่าทางน่าดึงดูดบางอย่าง

นอกจากจะหัวเราะกับคำพูดประโยคนั้นแล้วผมก็ไม่คิดจะใส่ใจอะไรกับความคิดแปลก ๆ นั้นอีก


.
.


' หงิง....'

เจ้าของเสียงกำลังหงอย.....
สุนัขตัวโปรดของใครบางคนนั่งทิ้งตัวจุมปุกอยู่ข้างเก้าอี้  เสียงครางหงิงเรียกให้ต้องหันไปหา  หัวคิ้วย่น ๆ บนรูปหน้ามองดูเหมือนว่า  เจ้าสัตว์ตัวกลมกำลังแสดงอารมณ์เครียด ไม่เท่านั้น..ทันทีที่แสร้งไม่สนใจ  ขาหน้าอ้วนป้อมก็ยกขึ้นมาสะกิดชายกางเกงให้ต้องเปล่งเสียงหัวเราะ

" ยุ่งจริง ๆ เลย"  

ในที่สุดก็ใจอ่อนยอมเทอาหารใส่ชามที่โดดเด่นเหมือนไอ้ตัวที่นั่งย่นหน้าใส่  จอมตะกละวิ่งตรงไปกินของชอบอย่างเคย  แต่ที่แปลกคือมองไปรอบ ๆ ห้องไม่เห็นวี่แววคนตัวบาง ๆ กับเรือนผมสีบลอนด์สว่าง

ลีดเดอร์ของผมอยู่ที่ไหน


.
.

ประตูห้องถูกเปิดกว้าง  สิ่งที่ทำให้เลิ่กคิ้ว  ไม่ใช่เพลงทำนองแปลกหู หรือหน้าต่างที่เปิดอ้าจนม่านปลิวตามแรงลม  
แต่เป็นร่างคุ้นตาที่นอนทับแขนฟุบอยู่กับโต๊ะตัวโปรด  มือยังกำปากกาคาไว้  กระดาษหลายแผ่นปลิวอยู่บนพื้น  แพขนตาและลมหายใจ บอกสภาวะหลับไหลของเจ้าของห้อง
ภาพตรงหน้ามันน่ามอง  จากที่ควรจะปลุกจึงทำแค่เพียงสาวเท้าเข้าไปนั่งที่เก้าอี้   เคราะห์ดี..ที่เจ้าตัวไม่นอนอ้าปากจนน้ำลายไหล ให้ทำลายบรรยากาศ


จากที่มองเฉย ๆ ก็เผลอไม่ได้ที่จะไม่สัมผัส  

เรือนผมสีบลอนด์นิ่มอยู่ในอุ้งมือ พลางนึกดีใจที่ร่างบอบบางกลับมาทำทรงเดิม แทนที่จะเป็นทรงหยิกอย่างที่ขึ้นเพอร์คราวก่อน ฝ่ามือไล้ตามความยาวราวเส้นไหม  นิ้วเรียวเกลี่ยผมเล่นปอยเล็กปอยน้อยเล่น   พลางสะกดใจหลายต่อหลายครั้ง  ไม่ให้ก้มลงไปกดริมฝีปากกับหน้าผากมนของคนหลับ

อากาศเย็นขึ้นจนรู้สึกได้  กระแสลมวูบใหญ่พัดมาจนรู้สึกเย็นบาดผิว  จำใจต้องผละออกจากร่างยวนตาชั่วคราว  เพียงเพื่อไปงับบานหน้าต่างให้ห้องกลับมาอุ่นขึ้น  พร้อม ๆ กับเบาเสียงเครื่องเล่นเพลงที่เจ้าของห้องเปิดเอาไว้


" จียง"


" นี่....."

เลื่อนริมฝีปากไปกระซิบข้างใบหู     สายตาก็คอยมองวงหน้าคนหลับ  ควอนจียงยังนอนนิ่งสนิท  มันเลยอดไม่ได้ที่จะไม่แกล้งเป่าลมร้อนใส่  ด้วยใจที่หวังก่อกวนให้คนนอนนึกหงุดหงิด


" .........ฮื่อ"

เสียงงืมงำในลำคอผะแผ่ว .. เร่งเร้าจิตใจให้ไปไกลเตลิด ผมจะทำอย่างไรได้ นอกจากจะคลี่ยิ้มเพราะกลั้นไว้ไม่ไหว แล้วลากไล้นิ้วตัวเองเข้ากับผิวแก้มเรียบลื่นต่อ
ยิ่งปล่อยใจไปสัมผัส ก็ยิ่งเคลือบแคลงสงสัย เพราะไม่รู้ลีดเดอร์ใช้วิธีไหน ถึงได้รักษาผิวให้นิ่มติดปลายนิ้วจนยากจะไถ่ถอน
ครั้นมาลองลูบหน้าตัวเองบ้าง ความสากก็ทำให้ต้องขมวดคิ้ว เมื่อความรู้สึกมัน...ช่างต่างกันราวกับหลังมือ  

ลมหายใจสม่ำเสมอยังคงดังต่อเนื่อง  ควอนจียงขี้เซาจนนึกอยากจะบีบจมูกรั้น ๆ แล้วโยกไปมาให้ลุกขึ้นโวยใส่  แต่จะทำยังไงได้  เห็นท่าทางนอนหลับสนิทแบบนั้น  ผมก็ใจอ่อน  ปลายนิ้วไล้เส้นผมนิ่มอีกครั้ง  ก่อนจะก้มเก็บกระดาษบนพื้นห้อง

ตัวหนังสือยักยือเหมือนกับว่ารีบร้อนเขียน  เดาไม่ผิด.. คงกำลังแต่งเพลงแล้วนึกประโยคดี ๆ ขึ้นได้กระทันหัน
 


A miracle starts with the beat of a heart
The loneliness ends and a new life begins

When love takes you in and everything changes




ผมทำเพียงคลี่ยิ้มบางๆ  กระดาษที่เก็บมาได้ถูกวางไว้บนโต๊ะพร้อมหาอะไรวางทับไว้ให้  ปากกาถูกดึงออกมาจากอุ้มมือลีดเดอร์คนขยัน  ก่อนที่จะเสียบรวมไว้กับเพื่อน ๆ อีกหลายด้าม  ผ้าผืนใหญ่คลุมทับร่างที่ฝุบอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ก็ถือเป็นอันจบหน้าที่

เสียงตะกุยด้วยเล็บดังแกร่ก ๆ จากประตู  ทันทีที่เปิดอ้า  สิ่งมีชีวิตขนาดย่อมก็วิ่งทะล่าเข้ามาภายใน  สองขายกขึ้นตะกุกเจ้านายเฉกเช่นปกติ  แรงจนนึกผวากลัวภาพมายาตรงหน้าจะหายไป



" อย่ากวนเขาสิ.."

สัตว์เลี้ยงตัวย่นทำเหมือนฟังรู้ความ  เมื่อมันหยุดการกระทำเอาไว้  แล้วเปลี่ยนทิศวิ่งปรี่ไปนอนซุกกับผ้าอุ่น ๆ ที่มุมห้อง  

สิ่งสุดท้ายที่ตั้งใจไว้  .. มีแค่เพียงการอวยพรให้อีกคนนอนฝันหวาน
หากแต่กลับ .. ไม่อาจจะยับยั้งแรงปรารถนาของตัวเองได้

ปลายจมูกไล่ผิวแก้มนิ่ม  พร้อมลากขึ้นจูบที่ขมับ  ปล่อยมือจับเข้ากับเรือนผมสีบรอนด์สว่าง  พลางก้มสูดกลิ่นแชมพูหอมอ่อน ๆ จากปลายผม       
พอคนหลับขยับตัวงึมงำอีกครั้ง  ถึงต้องยอมผละขยับออกห่าง  ปลายนิ้วเขี่ยปอยผมช่อเล็กข้างใบหู  แล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าไปอีกครั้ง  

" ฝันดีนะ"



ไม่มีเสียงตอบรับ หรือเสียงงึมงำอย่างเคย   
จะมีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหวาน ๆ ก็เท่านั้น


.
.


มีคนเคยบอกกับผมว่า
คนที่กำลังนอนหลับ  มักมีท่าทางน่าดึงดูดบางอย่าง  

ซึ่งตอนนี้  ผมก็คิดว่า  มันน่าเห็นด้วยที่สุดแล้ว ....

Be Drowsy   end.

ฟิกอะไรวะ  ฮาาาาาาาาาาาา !
ความพยายามจะฟิกร้อยคำ ก็พังทลาย(อีกแล้ว)  ก๊ากๆๆๆๆๆๆ โอยยยคราวหน้าเอาใหม่!

ฮิฮิ  พีก้อง(ไม่ใช่ละ) ตอนแรกกะว่า blank ทั้งพระเอกนายเอก  แต่แบบว่า ผมคุณควอนในไลฟ์ขอเสียงมันอุฮิ๊งมาก ฮืออออ  พลิวจังเลยคะคุณ.. ผมลื่นสวยมากค่ะ  อยากลูบเอง
ฮิฮิฮิ  พระเอกนี่จะจิ้นว่า ซึงออก็ไม่มีใครห้ามนะคะ (ทุกคนบอก หล่อนเรียกตัวเองว่าผมหรือไง) ลองเป็น POV ด้วยอ่ะ  ฮือๆ  ไม่ค่อยชินกับการใช้คำว่าผมในความคิดเท่าไหร่  แต่ชอบนะก๊ะ  ขอบคุณที่กรุณาเข้ามาอ่านกัน แฮะๆ   

ปล. ซอนจีคะ  ก็รอvol.4 อยู่  ออกพร้อมฮิตมีสิเทอ  ฮิตมีตอนสี่มาต่อแล้วนะ ชะ!
ปล. ขอบคุณซองชิลเรื่องเพลง และชื่อเรื่องค่ะ :)
ปล. ขอบคุณเพลงกับพี่หลิง สำหรับภาพ จุ๊บุจุ๊บุ

ท้ายที่สุด



รักนะคะ !
(ลอกพี่หลิง!)



ท้ายอีกที 
พีก้องชนะเลิศ(อะไรของหล่อน)




อีดิท 

ไม่ไหวคะ  ไม่ไหวแล้ว
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

คุณพีรุกฆาตมากกกกก  ตอนหน้าก็เย้าแหย่  ไม่ไหวแล้ว
ฮื้อออออออ  จะทึ้งหัวตัวเองบ้างอะไรบ้างนะคะ
มาหาถึงที่บ้านที่ร้ายกาจมาก เนียนเข้าทางแม่เสียด้วยยยยย
ร้ายมากกกกกกกกกกกก (เป็นลม)

แสดงว่าก่อนที่คุณจะมารู้จักผม คุณก็ชอบผมงั้นสิ

จะเอาอะไรคะคุณพี  ฮืออออออออออ


พีก้อง สุโก้ยค่ะ  TTTWWWTTT b !!